Over zaaien en oogsten

Al een tijdje merk ik dat succes afschrikt. En ik heb het nu even niet over de angst voor het eigen succes. (Ja, geloof me, zooooo veel vrouwen zijn nog banger voor hun mogelijk succes dan voor een falen. Oef, wat kan ik daar van balen, zeg.} Ik heb het nu over de angst voor het succes van een ander.

Dat succes dat je onzeker maakt, dat je steeds weer lijkt te bevestigen dat het voor jou niet is weggelegd. ‘Zie je wel, natuurlijk lukt het haar weer’, ‘Zij heeft weer een nieuwe klant, waarom ik nou nog steeds niet’. ‘Ik kan het niet bijhouden, ik mis de boot’, ‘Het gaat me nooit lukken’, en ga zo nog maar even door. En soms, dat is niet waar: heel vaak, resulteert dit in ‘Ja maar voor haar is het makkelijk!’

Been there, done that

Even vooropgesteld: tuurlijk is het soms even slikken om een ander te zien knallen. Om een ander dat te zien doen dat je zelf ook zo graag wilt. Echt, been there, done that. En heel eerlijk, het overkomt ook mij nog steeds.

Ondernemen is kneiterhard werken en het resultaat van mijn harde werken is niet altijd voorspelbaar. Zie maar eens het vertrouwen te houden als jij de enige lijkt met een lege agenda terwijl je collega’s FB-live posts doen ‘even snel, tussen de sessies door, want nu heb ik 5 minuutjes tijd… ‘

Dus, ben ik altijd zen? Hell, no!

Twijfel ik wel eens? Ja, veel te vaak naar mijn zin!

Heb ik het bijltje er al eens bij neer willen gooien? Uh… Eerlijk? Wil je weten HOE vaak!?!?

Leeswaarschuwing: niet voor gevoelige typjes

Maar, en nu komt even een strenge maar – dus als je een beetje gevoelig bent moet je hier misschien stoppen met lezen: ik heb geleerd dat dat gemiep je niets maar dan ook niets oplevert. Behalve een bak frustratie, een knauw in je zelfvertrouwen van hier tot Tokyo en sippiesippie mokkiemokie doen in een hoekje. En dan, dan komt er helemaal niets meer uit je handen. OF je gaat als een kip zonder kop rondrennen en hapsnap wat de ether in slingeren. Waar je niet goed over hebt nagedacht, dat dus geen bodem of logische opvolging heeft, en ook dat resulteert dan in NIETS. Zo, en dan heb je maar mooi weer even bevestigd dat het niks gaat worden en dat voor jou geen succes is weggelegd. Gefeliciteerd!

(En ja, ook hieraan heb ik mij vaak genoeg schuldig gemaakt, en op zwakke momenten nog steeds.)

Zo onnodig!

Word je al een beetje boos omdat ik dit hier zo scherp neerzet? Dat mag! En weet je, ik ben ook boos. Boos als ik mijzelf op dit gedrag betrap. Boos op al die vrouwen die zoveel capaciteiten hebben en blijven hangen in vergelijken en zichzelf daarmee volledig naar beneden halen. Die vrouwen die zich terugtrekken, steeds minder zichtbaar worden en daarmee hun eigen ondergang juist bevestigen. ZO onnodig, echt ZO onnodig. Heb ik al gezegd dat ik het totaal onzinnig en overbodig vind?

Kies een rolmodel

Wat dan wel?  Laat je zien! Maak een plan. Kijk niet naar ieder willekeurig ander, maar kies een of twee personen die je echt bewondert en die voor jou als rolmodel kunnen dienen. Kijk wat ze doen en vooral HOE. Leg dat langs jouw lat: wat zou voor jou kunnen werken en wat niet? En maak een plan, blijf in beweging en probeer uit. En nog een keer. En nog een keer.

Want het enige verschil tussen die ander en jouzelf is dat die ander juist dat heeft gedaan. Volhouden. Onderuit gaan, even snikken, opstaan en opnieuw proberen. Net zolang tot het lukt. Maar dat zie jij niet aan de buitenkant, jij ziet alleen het ogenschijnlijk gemak van het succes.

Ja Marlies, maar voor jou is het makkelijk!

Oh, HOE vaak ik dat het laatste jaar al heb gehoord. Nee, het is voor mij niet makkelijk. Wel makkelijker. Waarom? Omdat ik ervoor kies mijn dromen waar te maken, koste wat het kost. Omdat ik in beweging blijf, en heel goed kijk naar mijn twee rolmodellen (ik noem ze ook wel V en C). Omdat ik ze vraag naar hun geheim. Elke dag weer, en soms meermaals per dag. En weet je, dat willen ze dan maar al te lief met mij delen.

En natuurlijk ben ik wel eens onzeker en teleurgesteld (of was je de ontboezeming hierboven alweer vergeten?), en vraag ik mij weleens af of mijn acties gaan leiden naar wat ik mij ten doel heb gesteld. En wat ik dan als de wiedeweerga doe is die belemmerende overtuigingen onderzoeken en direct aanpakken (dankzij Creatrix@ een eitje), kijken wat er mis is gegaan en wat ik een volgende keer anders kan doen, en door!

Wat je zaait zul je oogsten

Ik geloof in de wet van de aantrekkingskracht. Positief denken, positieve en concrete plannen formuleren en visualiseren, elke keer weer. Negatieve gedachten killen en vervangen door positieve. Dat brengt mij naar mijn doel. Zaai ik positief, dan zal ik een prachtige, vruchtbare oogst treffen. Zaai ik negativiteit en onzekerheid, tja, wat zal ik zeggen: de vraag is of er dan iets boven de grond zal komen. En als er al iets groeit, hoe een treurig plantje ik dan heb gecreëerd.

Het is een keuze

Het is een keuze. En ik weet wel waar ik voor kies, elke dag weer. Niet altijd makkelijk. Vaak zelfs behoorlijk lastig. Maar het werkt. Ik boek meer successen. In ieder geval heb ik veel meer oog dan voorheen voor mijn successen, waardoor het er ook veel meer lijken. En die deel ik dan graag. Trots als ik ben dat het harde werken en de keuze om elke keer weer het positieve op te zoeken en te belichten zijn vruchten afwerpt. Ik heb lang genoeg geleefd in onzekerheid en angst. Dat doe ik niet meer, ik zou mezelf dan vreselijk tekort doen. En die tijd is echt, echt, echt voorbij.

Dus elke dag kies ik.

En jij, wat kies jij?

LEES ook...