Online werken en de waarde van echt contact.

“Marlies, heb je het niet gemist om live met je klanten te werken?”

Ik moest er serieus even over nadenken. Mijn eerste reactie was namelijk nee.

Want ik heb de afgelopen anderhalf jaar genoten van de nieuwe dynamiek van het volledig online werken. Het leverde mij klanten op uit alle (uit)hoeken van Nederland en zelfs uit het buitenland. Afstand speelde immers ineens geen rol meer.

Het gaf mij ook de kans klanten nog beter en sneller te bedienen omdat ik daar de online structuur zorgvuldig voor had neergezet. Met als gevolg dat een samenwerking nog intenser en intensiever werd dan voorheen.

Op de een of andere manier leek het voor beide partijen (mijn klant en mijzelf) ook makkelijker om in zo’n online sessie heel snel to he point te komen. Geen afleiding van plas-, koffie- en lunchpauzes. De tijd die we samen aan het werk zijn, lekker door!

Online werken of echt contact?

toch… toch moest ik na die eerste, instinctieve ‘nee’ zeggen: Ja, ik heb het gemist. Want het moment dat die dierbare klant mij die vraag stelde, was aan het eind van mijn zomerse inspiratiedag. Voor het eerst in anderhalf jaar ging ik weer offline met een groepje klanten een dag aan de slag. Dat deze dag aan het strand plaatsvond gaf een extra, ongekende dimensie. Maar los daarvan… in dat ‘echte’ contact kwamen we tot, precies dat, echt contact. We konden elkaar niet alleen in de ogen kijken, we konden elkaar bijna aanraken en dus vele malen beter voelen dan met online werken.

Wat maakt dat ik nu al een paar weken fantaseer over weer eens een live training. Een live training waarin ik met een heel selectief groepje twee volle dagen, live, aan de slag ga. Twee volle dagen die hele businessdroom onder de loep. Razendsnel helder krijgen hoe de kindercoachpraktijk van je dromen eruitziet. Met welke klant jij het aller aller allerliefst wilt werken. Hoe dan dat weergaloze aanbod van je vorm mag krijgen. En wat dat betekent voor de manier waarop jij jezelf – offline en online – gaat profileren. Kortom, een kickstart to the max. 

Mijn hart maakt een huppeltje.

Ik zie het al helemaal voor mij. Zie bijna de vrouwen die ik om de tafel wil hebben voor mij. Weet hoe ik kan garanderen dat zij – ook na die twee dagen – blijven vliegen. Mijn hart maakt een huppeltje. En nog een. En dan…

Dan komen ineens die miepgedachten om de hoek:

Djezus Marlies, je bent HELEMAAL over op online werken gegaan. Alles staat en loopt, moet je nu de boel weer omgooien? En WAAR ga je die livedagen dan doen? Je hebt net je kantoor opgezegd! Waarom kun je nou niet eens een keer gewoon doen wat goed werkt en even een tijdje niets veranderen. Waarom?

Even ben ik van de leg. En ik roep mijzelf tot de orde. Ik zet die miepgedachten opzij, voel het vlammetje weer oplaaien, en dan…

Mijn Miepgedachten

Maar Marlies, als je dit ergens in november/december wilt doen…. Denk je nu echt dat er iemand in die drukke tijden van de Sint en de Kerst op zit te wachten? En wat is dan handig? Door de week? In het weekend? Twee opeenvolgende dagen, twee dagen met een week ertussen?

En dan nog erger: Met een select groepje betekent dat je niet kan stunten met je prijs, van der Hout. Wie is er dan nog bereid te investeren? 

AAAAAAHHHHHHHH!!!!!!

Je hebt al wel door: Ook IK kan helemaal worden overspoeld door miepgedachten. Ook ik kan mijzelf vastdraaien met allerlei ongefundeerde, niet-helpende overtuigingen en onzekerheden. En ik weet ZEKER dat jij dit ook hebt!

Gelukkig ken ik mijzelf langer dan vandaag. En onderneem ik intussen 11 jaar. Dus ik trap hier niet meer in.

En dat gun ik jou ook!

Stel jezelf deze vragen

Ik stel mijzelf dus allereerst de vraag: “Marlies, waar ben je nu eigenlijk bang voor? Wat is het aller aller aller ergste dat kan gebeuren?”

Vervolgens kijk ik – uiteraard – hoe reëel die gedachte is. Soms wel, vaak niet. En dan, dan stel ik mijzelf de ham-vraag:

“Wat is er erger? Het risico lopen dat dat aller aller allerergste gebeurt? Of het risico lopen dat je een mogelijke succesformule nooit de kans geeft het daglicht te zien?”

En dan, ladies. Dan is er eigenlijk altijd maar 1 mogelijke eindconclusie. Dit idee voelt ZO goed, dat verdient een kans van slagen. Dat verdient dat ik er vol voor ga om op zijn minst de mogelijkheden te onderzoeken. Het wat verder vorm te geven en pas DAN te beslissen of het wel of niet een goed idee is.

Het gevolg? Het borrelt en vlamt. Niet een beetje maar enorm. En dat, dat is ZO’N gaaf gevoel!

Dus, herken jij dat gemiep en gemiezemuis? Noteer dan even deze vragen. Hang ze boven je bureau. En elke keer dat je…. Precies… dan beantwoord je die vragen. Zul je zien wat er gebeurt. Enjoy!

Luister ook eens naar deze podcast voor meer inspiratie of bekijk de volledige lijst van mijn podcasts hier.

LEES ook...