Twijfel : Ben ik wel goed genoeg?

Ben ik wel goed genoeg ?

Goed genoeg. Ik ben er helemaal klaar voor. Als een razende roelie met de stofzuiger door mijn praktijkruimte. Doekje over de tafel. Kaarsje aan. Intakepapieren bij de hand, pen er ‘casual nonchalant’ maar wel voor het oog netje bij. Klaar voor het kennismakingsgesprek met de moeder van een meisje dat helemaal vastloopt. Zo vastloopt dat het allesbehalve gezellig is thuis. Uit de openhartige mail die ik heb ontvangen is overduidelijk: deze moeder zit er doorheen.

Spannend vind ik het. Elke keer weer. Wat voor iemand komt er straks binnen? Kan ik deze moeder en haar dochter echt helpen?

Wat is er mis gegaan?

Een blik op de klok leert mij dat nu toch echt elk moment de bel moet gaan. Ik wacht geduldig. En wacht. En wacht. Steeds minder geduldig. Ik frommel nog wat met de papieren, verschuif de kaars en spits mijn oren zodat ik de bel niet kan missen.

Ik check mijn agenda. Ja, daar staat het toch echt. Vandaag, en een kwartier geleden. Ik check mijn mail aan moeder. Want misschien heb ik wel de verkeerde dag of tijd in mijn agenda gezet? Nee, het klopt. En ik heb zelfs een bevestiging gekregen dat ze zou komen.

Toch is ze er niet.

Ik word onrustiger en onrustiger. Wat is er misgegaan? Kan ze de weg misschien niet vinden? Heb ik wel duidelijk gezegd in welk gebouw ik zit en op welke verdieping? Ik check de balie van het. Bedrijfsverzamelgebouw. Nope, ook daar heeft niemand zich gemeld.

Na 20 minuten pak ik de telefoon: ‘Hi, met Marlies van Eigenhandje. Wij hadden een afspraak. Ik wilde even checken of er niets is misgegaan.’

‘Oh, ik ben al naar een andere coach gegaan. Ik heb ervoor gekozen naar iemand anders te gaan. Het is niet meer nodig dus.’

Ik was het slachtoffer

Mijn broek zakt af. Gebeurt dit nu echt? Je meest kostbare goed heeft problemen. Je loopt hier samen helemaal in vast. Natuurlijk snap ik dat je dan in een vlaag van wanhoop en paniek meerdere coaches gaat bellen en mailen. In de hoop dat iemand zo snel mogelijk plek voor je heeft. Want het heeft al lang genoeg geduurd. Er moet een oplossing komen. En wel nu.

Maar wat ik niet begrijp is hoe makkelijk je een afspraak maakt en deze dan gewoon ‘vergeet’. Niet meer nodig. Al iemand anders gevonden. Even afmelden? Nee, dat is echt even te veel gevraagd.

Natuurlijk zei ik al die dingen niet tegen deze mevrouw. Ik wenste haar veel succes met het coachtraject en een fijne dag. En hing op.

Ik kookte. Was ziedend. Hoe durfde ze wel niet! Ik had immers mijn kostbare tijd voor haar gereserveerd. Ik was een professional, niet zomaar iemand. En dan kom je gewoon zonder afzeggen niet opdagen? Voor jou zoveel anderen?

Geloof mij, ik ging vol in blaming mode. En ik was het slachtoffer. Over chique gesproken…

Bang om niet goed genoeg te zijn

Al snel moest ik toegeven dat het inderdaad niet netjes was van deze mevrouw. Maar mijn reactie was ook niet fair. Want ik was helemaal niet boos op haar. Ik was boos op mijzelf.

Zo veel klanten had ik op dat moment namelijk nog niet. Dus ik was er heel, heel, heel erg aan gehecht dat zij mijn agenda kwam vullen. De inkomsten van een nieuw traject kon ik ook wel gebruiken, en die potentiele euro’s zag ik nu alweer vervliegen voordat ze mijn bankrekening hadden bereikt. Marlies de mislukkeling, niet in staat voldoende klanten aan te trekken.

Ik had mij voorbereid, er tijd in gestoken, moeite gedaan… zelfs een afspraak gemaakt op een dag en tijd die mij eigenlijk helemaal niet goed uitkwam. De klant is immers koning he. Nu had ik geld uitgegeven aan de oppas en geen klant. Dik over mijn eigen grenzen gegaan. Voor niets. Dom, dom, dom.

Maar vooral, ik had mij drukgemaakt. Want stiekem was ik een beetje bang dat ik nog niet goed genoeg, niet ervaren genoeg, was voor haar hulpvraag. Dus had ik in gedachten al van alles bedacht. Had ik mij ingelezen. Want ik wilde heel graag bewijzen dat ik een goede coach was. En nu koos ze voor een ander. Zie je wel, zij had ook gezien dat ik niet geschikt was. Niet goed genoeg.

Goed genoeg

Inzicht en rust

Met al die inzichten kwam ook de rust. Nee, ik vond het nog steeds niet ok wat er was gebeurd, maar het drama was er ook gelijk uit. En ik nam een paar besluiten:

  1. Bij het inplannen van een afspraak ging er vanaf die dag ALTIJD een bevestigingsmail uit met in de afsluiting een korte maar heldere zinsnede waarin ik aangaf dat ik deze tijd voor een gratis kennismaking met liefde gaf, maar dat ik wel verwachtte dat er zorgvuldig met mijn tijd werd omgegaan: ik verwachtte mijn toekomstige klant op tijd, met een heldere vraag op het gesprek. Mocht er onverhoopt iets tussenkomen, dan svp minimaal 24 uur van tevoren laten weten. Zodat ik nog iemand anders op dat tijdstip kon inplannen. Ging het daarna nooit meer mis? Natuurlijk wel. Maar beduidend minder vaak!
  2. Hoewel mijn flexibiliteit een van mijn grootste assets was en is, waaide ik vanaf dat moment niet meer met alle winden mee. Ik zette voor mijzelf op een rijtje hoe ik wilde werken. Welke dagen en welke tijden. Dit communiceerde ik heel helder, op mijn website en op het moment van inplannen. Natuurlijk was het nog wel eens gedoe. Want ouders vonden helemaal aan het begin of aan het eind van de dag, en liefst ’s avonds, het aller fijnst. Maar voor mij was helder: ik ben eigenaar van mijn agenda, niet mijn klant.
  3. Ik zocht begeleiding op dat stukje ‘niet goed genoeg’. Want eerlijk? Die gedachte had ik wel heel vaak. En met mijn hoofd kon ik wel bedenken dat dat niet klopte. Maar mijn hele lijf en zijn zeiden iets anders. Dat ik daarop geen stevige business kon bouwen zonder er zelf aan onderdoor te gaan was mij helder. En ik kan je vertellen, dat was het beste besluit voor mijzelf en het succes van mijn praktijk ever!

Op het moment dat jij dus een ‘nee’ krijgt. Of een no-show. Een vette afwijzing. Stel jezelf dan de vraag: ‘Wat raakt mij? Waarom vind ik dit nou zo erg niet tof?’ Ontrafel het. En zie het als een kans. Om duidelijk te krijgen hoe je eigenlijk wilt ondernemen. Je eigen voorwaarden te formuleren. Helderder te communiceren. En te ontdekken waar je nog aan mag werken.

Gaat je mega opleveren, pinky promiss.