Niemand houdt van mij – de ondergang van je kindercoachpraktijk

“Niemand houdt van mij!”, oh hoe vaak ik DAT heb geroepen. Altijd met een knipoog. Maar ik zei het wel. Nog tot ver in mijn volwassen leven. Toen ik afscheid nam in mijn allereerste baan kreeg ik van een collega zelfs een prachtige, zelfgemaakte kaart met daarop de woorden: “Nobody loves me, everbody hates me, think I’ll go eat worms.”

Voordat je verder leest, ik waarschuw je alvast even… dit is een typisch ‘met de billen bloot’ verhaal. En ik denk dat het je heel veel kan opleveren als je het waagt door te lezen…

Een diep verlangen

“Niemand houdt van mij!”, dus. Ook al bracht ik die woorden met een grap en een grol, er zat natuurlijk een diep verlangen onder. Het verlangen aardig gevonden te worden. Het verlangen geaccepteerd te worden. Het verlangen net zo goed te zijn als de ander. En vooral het verlangen het waard te zijn om van te houden.

Maar Marlies, was jij dan zo ‘fucked up’? Nou nee hoor, dat viel best mee. Maar ik was wel super onzeker. Voelde me als kind altijd al anders dan anderen. Ik snapte het groepsgevoel niet zo goed. Wilde er graag bijhoren, maar tegelijkertijd wilde ik er ook juist niets van hebben. Iedereen mocht me, maar ik voelde met niemand echt een klik. Kon mij dus eenzaam voelen ondanks het feit dat ik altijd mensen om mij heen had. Was lichamelijk ook niet zo heel sterk, dus met sportieve activiteiten kon ik niet lekker mee. Al dat bij elkaar maakte dat ik wat wankelend door het leven ging. Ik liet veel dingen schieten omdat ik dacht dat het voor mij niet was weggelegd. Super zonde.

Ik werd gegrepen door het kindercoach-virus

Totdat de dag kwam, zo rond mijn 38e dat ik gegrepen werd door het kindercoach-virus. Ik had nog nooit eerder zo sterk gevoeld dat ik iets heel, heel, heel graag wilde bereiken: een goedlopende kindercoachpraktijk. Dus ik ging er volle kracht vooruit voor. 

Tijdens de opleiding werd ik al flink geconfronteerd met mijzelf. Oude onzekerheden kwamen vol aan het licht. Ik kon er niet langer omheen. Wilde ik een goede kindercoach worden, dan had ik te dealen met mijn eigen s*&%$#t. Dus dat deed ik. Deels. Want heel eerlijk? Ik was in de loop van mijn leven een meester geworden in het verbergen van mijn issues. En ik had al snel door dat ik mijn opleiders prima om de tuin kon leiden.

Tegen de tijd dat ik mijn praktijk startte liep ik tegen de lamp

Dat was voor even een leuke oplossing, maar tegen de tijd dat ik mijn praktijk startte liep ik natuurlijk opnieuw tegen de lamp. Want weet je…

  • Hoe graag ik ook die eerste klanten wilde verwelkomen? Ik was als de dood dat mijn telefoon zou gaan met een aanmelding. Want wat als ik die klant helemaal niet goed kon helpen?
  • Hoe gaaf ik het ook vond om met dat eerste meisje aan de slag te gaan? Ik scheet heel veel kleuren stront bij de gedachte dat ik ook met de ouders in gesprek moest. Stel je voor dat ik door de mand zou vallen.
  • Ik kon niet wachten om mijn eerste factuur te versturen. Maar ik durfde niet eens mijn uurtarief te vragen. Zouden ze mij dat geld wel waard vinden?
  • ZO trots als ik was op mijn allereerste flyer. Ik kon wel door de grond zakken toen een vriendin reageerde: ‘Ga je nu echt je carrière en je universitaire graad vergooien aan dit?’ Was ik woowoo geworden? De weg kwijt?
  • De keren dat ik een school belde, op een zorgmarkt stond of wie dan ook mij vroeg waar ik mee bezig was en ik moest vertellen over mijn droom, mijn passie: Het liep mij dun langs de benen. En er kwam gewoon echt een allesbehalve duidelijk of enthousiast verhaal uit mijn mond. Ik schaamde me dood. Zou iemand mij serieus nemen?

1 stap vooruit, 5 achteruit

En zo kan ik nog wel even doorgaan… Ik kreeg al snel door dat ik het zo niet ging redden. Jawel, die eerste klanten kwamen wel. En ik deed ook wel alles dat ik moest doen om mijn praktijk van de grond te krijgen. Maar het kostte zo ontzettend veel energie. Het was 1 stap vooruit, 5 achteruit. Waarbij die ene voorruit voelde alsof ik me door de modder sleepte en de 5 achteruit alsof ik achteruit naar beneden gleed op een zeephelling. Zoiets.

Wonder boven wonder zette ik wel een succesvolle praktijk neer. Niemand die doorhad hoe onzeker ik mij voelde. Meer dan eens vroeg ik mij af waar ik in ’s hemelsnaam aan was begonnen. Gelukkig overwoog ik nooit serieus te stoppen. Maar die eeuwige twijfel aan mijzelf en mijn succeskansen vraten aan me. Afschuwelijk.

Het wast tijd mijn diepste en donkerste gedachten onder ogen te zien

Totdat ik besloot er voor eens en altijd voor te gaan. Het was tijd mijn diepste en donkerste gedachten onder ogen te zien. Het was tijd niet langer te duiken, maar ‘het’ aan te gaan. Het was tijd om al die onzekerheden voor eens en altijd van mij af te schudden. Die lagen van belemmerende overtuigingen, negatieve emoties en ander gedoe af te pellen om de Marlies diep in mij onder het stof vandaan te halen. Want ik wist dat ze er wel was. Die zelfverzekerde dame. Ergens diep daar vanbinnen.

En mijn god, wat ben ik nog elke dag dankbaar dat ik mijzelf DAT heb gegund. 

‘Als vanzelf’

Niet dat ik mij hierdoor ineens heel anders ging gedragen? Helemaal niet. Maar het voelde zoveel anders. Zoveel lichter. Zoveel echter. Zoveel natuurlijker. Zoveel meer ‘ik’. Mijn eigen praktijk runnen voelde ineens niet meer als het ongetraind lopen van de marathon meer, maar als passend. Ik zou bijna durven zeggen dat het ‘als vanzelf’ leek te gaan.

En dat ‘niemand houdt van mij!’, ik durf te zweren dat ik die woorden NOOIT meer heb uitgesproken.

Ben jij ook helemaal klaar met je eigen onzekerheid?

Waarom ik dit met je deel? Ik weet zeker dat ook JIJ dit soort onzekerheden kent. Ik weet zeker dat ook jij je met regelmaat afvraagt waarom je aan je kindercoachpraktijk bent begonnen. En ik weet ook zeker dat jij – net als ik heel lang was – de grootste saboteur van je eigen bedrijf bent. En dat je daardoor regelmatig helemaal stilvalt of juist super hard gaat werken waardoor je helemaal stuk dreigt te lopen op wat juist licht en fijn zou moeten zijn: je eigen bedrijf!

Ben jij daar ook helemaal klaar mee? Schrijf je dan snel in voor mijn – gratis – webinar “unstoppable business mindset”. Ik vertel je hoe het komt dat wij vrouwen onszelf zo klein en onzeker kunnen voelen. En ik laat je zien hoe je daar vanaf komt. Ik beloof je een van de meest waardevolle uurtjes die je aan jezelf en je eigen praktijk kunt besteden. Dus, wat denk je? Ben jij er bij?

Check dan vooral even alle info en meld je aan!